Τόποι καταγωγής των χειροποίητων Χαλιών

Η σταδιακή εξάπλωση της τέχνης του κόμπου στο χαλί, στο πέρασμα των αιώνων, σε όλο τον κόσμο έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα εμπόδιο στην επίλυση του μυστηρίου της καταγωγής του. Ωστόσο, πολλά διαφορετικά τμήματα ταπήτων που έχουν φέρει στο φως ανασκαφές σε όλο τον κόσμο δίνουν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία , ειδικα αυτά που συλλέγονται από την περιοχή της Μέσης Ανατολής, λένε ότι εκτενώς η ύφανση χαλιών ξεκίνησε  εκεί κατά τον 2ο-3ο αιώνα π.Χ.. Ως εκ τούτου, αυτό έχει ονομαστεί ως το λίκνο της ύφανσης χαλιών. Οι άνθρωποι μεταναστεύουν σε περιοχές από το Τουρκεστάν προς τα δυτικά, τον Καύκασο, την Περσία, την Ανατολία, και στα ανατολικά προς την Κίνα, και αργότερα στην Ινδία, επεκτείνοντας και διαδίδοντας αυτή τη μορφή τέχνης στους ντόπιους σε όλα αυτά τα μέρη. Επιπλέον, αυτή η πλήρης σειρά από τοποθεσίες καταγωγής είναι γνωστή ως Oriental Carpet Belt.

Ένα χαλί ‘αντίκα’ είναι σαν ένα ζωντανό’ χαλί.
Τα περισσότερα από τα παλαιά έντυπα των χαλιά και κιλίμια που βλέπουμε σήμερα αντανακλούν την πλούσια ύφανση τους και τις διακοσμήσεις του Περσικού στυλ. Διατηρημένα μέσα στις δεκαετίες και τους αιώνες, τέτοια σημαντικά αντικείμενα έχουν ζήσει μέσα σε σπίτια και τα έχουν κοιτάξει με μεγάλο σεβασμό και υπερηφάνεια κάποιοι. Τα χαλιά που έχουν υφανθεί πριν απο το 1920 κατηγοριοποιούνται ως αντίκες. Παρά το γεγονός αυτό, υπάρχει ένας επιπλέον λεπτομερής διαχωρισμός για τις αντίκες χαλιά :

Εκτός από το χρόνο υφανσής τους, τα παραδοσιακά υφαντά χαλιά που είναι φτιαγμένα με φυσικές βαφές, οι οποίες προυπήρχαν των συνθετικών χρωστικών ουσιών (κατά τη διάρκεια 1860 – 1870) κατηγοριοποιούνται ως αντίκες χαλιά.

“Ημι-αντίκες χαλιά” είναι εκείνα που έχουν υφανθεί από 1860-1870 στις αρχές του 20ου αιώνα. Συνήθως, τουρκικά και περσικά υφαντά έχουν πλήρως ή εν μέρει παραδοσιακά διακοσμητικά στοιχεία και σχέδια.
Τα χαλιά που είναι υφασμένα από 1920-1930 έως και σήμερα είναι γνωστά ως «μοντέρνα χαλιά». Τα σύγχρονα χαλιά συνήθως έχουν σχέδια εμπνευσμένα από τις δυτικές χώρες και τις απαιτήσεις των ανθρώπων στη δύση.

Η ανωτέρω χρονολογική κατάταξη των «αντικείμενων που ζουν», όπως τα χαλιά είναι εντελώς στοιχειώδεις. Συναρπαστικά έιναι εκείνα τα υφαντά του 17ου αιώνα είναι τόσο σπάνια ώστε να μπορούν να απαντηθούν μόνο σε μουσεία ή σε μεγάλες συλλογές.

Τα πρώτα χαλιά με κόμπους, θεωρούνται ως οικιακής χρήσης, όπως χαλιά τοίχων, ψάθες, κλπ. που σταδιακά εξελίχθηκαν σε εξαίσια δείγματα υφαντών μορφών τέχνης. Οι δυτικές υφάντριες επηρεάστηκαν από τα παλιά ανατολίτικα μοτίβα.
[socialring]